As exposicions esaban moi ben Había dende dardos ata unha consola na que podias xogar a un xogo de rock. Os compañeiros de bacharel explicaban ben os xogos e eran divertidos. O que mais me gustou foi un adicado a Shaila Arean Vázquez. Por que era o único que non trataba sobre poetas xa moi coñecidos e porque tiña poemas moi ben feitos(tamén porque lle ai que facer a pelota a familia). Tamen me gustou moito o de Gonzalo e Diego Rizo porque era entretido e bastante divertido. En fin foi unha hora de bo proveito, e aprendin bastante.